نامه ای به خرس پاندا

بت هایی که لب ساحل وجود می سازیم همه از جنس شن و ما سه اند که بایک موج ویران می شوند. من بتی ساختم طوفان آمدوویران کردوسپس خود بت شدم و تو مرا ساختی و دوباره موج آمدوویرانم کرد. سخت است هم بتی را که ساختی فرو ریزدو هم خودبت شوی و فروریز ی و من هم ویرانی دیدم و هم ویران شدم... ای یگانه ترین سازنده از این پس بت های سنگی بساز که باهیچ موجی فرونریزند. ای کاش من هم از سنگ ساخته بودم... وای کاش من راهم از سنگ ساخته بودی... دنبال ذراتش گشتم و خواستم دوباره بسازمش افسوس که او خود نخواست که از نو ساخته شود ولی من دنبال ذراتم می گردم که شاید بتوانم خود را از نوبسازم با حفره هایی که حتما باقی خواهند ماند. و من یک سازنده ی ویران شده هستم هم ساختم وویران شد هم ساختندوویران شدم...!ه